Julian Tuwim

Julian Tuwim (Hij leefde in de jaren 1894-1953) Hij was zeker de meest opvallende dichter onder de Skamandrites, Echt, weinig schrijvers voor hem en na hem met een gelijk kampioenschap was Poolse taal. Tuwim was een onvergelijkbare meester van het poëtische woord, Hij werd zelfs een woordalchemist genoemd. Hij pronkte graag met een verbale virtuositeit, Hij speelde zelf met woorden en moedigde de lezers aan om dit te doen. Hij geloofde in bijna mystieke kracht van poëtische spraak, Hij verwees naar het werk van Jan Kochanowski (Een goed bekend gedicht van Czarnoleska) en geweldige Poolse romantici, Terwijl hij de traditie van het jonge Polen afwijst met zijn taalmanieren, obsessief. Zijn teksten zijn een soort brug tussen de poëzie van de negentiende en twintigste eeuw. U kunt er ook tal van taalexperimenten in vinden, Pogingen om de traditionele logica van expressie weg te laten, het bereiken van de essentie van de taal, Fascinatie voor de geluidspagina, Op zoek naar taalbronnen. Een gedicht is een vaak geciteerd voorbeeld van dergelijke zoekopdrachten Słopievaly:

In Bialodrzewie Jasnia Słoneczno,
Honing gouden wit,
Drzewia zit vol met bijen en sprinkhaan,
En door de bladeren van de kruip zijn de ruches niet erg goed.

Het interbellumwerk van deze schrijver wordt gekenmerkt door stilistische en thematische diversiteit. De nummers uit de jaren 1920 worden gedomineerd door rebellie tegen de decadente stemmingen van het jonge Polen, Bevestiging van de moderne wereld, Lof van het bestaan ​​en het dagelijkse leven, Interesse in zelfs triviale gebeurtenissen, neiging om gedichten in te roepen (vaak geleverd in een café onder de Picador) Dagelijkse items, fenomenen, situatie. De relatie van de dichter met het leven van de gemeenschap is sterk, Hij is gefascineerd door een grote stad en een grijze man die erin woont, Vitalisme is duidelijk, De biologie van deze teksten verwijst graag naar de spreektaal. Deze staten van de geest van de schrijver worden goed weerspiegeld in het luide gedichtveer. Dithyramb.

In later werk, beroofd van jeugdig optimisme, Tuwima verschijnt (gemarkeerd in de tweede helft van de jaren 1920) Sterke protestaccenten, Politieke en sociale ontkenning van Polen van de jaren dertig. Al aan het einde van de jaren 1920 predikte Tuwim radicale slogans, die vaak grote emoties opwekten – Zoals antens, Pacifistische aantrekkingskracht van een luid gedicht Aan een eenvoudige man:

Fuck een geweer over straatverhindering!
De jouwe is bloed, en hun kerosine

De bourgeois wordt absoluut afgewezen in de werken uit deze periode, massale cultuur, Vervreemding van de omliggende wereld verdiept, existentiële angst, De dichter is steeds duidelijker geïnteresseerd in de natuur, cognitieve mogelijkheden van het woord, taal (Tuwim wordt een virtuoos in het gebruik van woord en afbeelding), Een klassieke traditie van Poolse en wereldpoëzie. De satirische bal bij de opera is een geweldige artistieke prestatie geworden, Het groteske beeld van de politieke elites van interbellum Polen, Ook voor de voorgevoel van de aankomende ramp. Dit satirische gedicht combineert de kenmerken van een pamflet gericht tegen Sanation (Censuur stond niet toe dat het werd gepubliceerd, Vóór de oorlog werd hij verspreid in schrijf -offs) en milieu satires met de visie van de komende uitroeiing van de wereld. Het nummer legt de sociaal-morele contrasten van interbellum Polen bloot. Onderscheidt zich door de enorme kwaliteiten van de poëtische taal, Word -Vormende uitvinding, de mogelijkheid om verschillende soorten spraak te gebruiken, Rhythmic-Sound Instrumentation Championship.

De laatste van de uitstekende werken van Julian Tuwim werd tijdens de oorlog geschreven, Een zeer uitgebreid gedicht Poolse bloemen. Bouwas van dit nummer, anders dan de meeste Poolse gedichten die tijdens de oorlog zijn geschreven, Het zijn herinneringen – Elke bloemensoort herinnert aan kinderevenementen, jeugd, Herinnerde karakters en situaties, duidelijk geïdealiseerd (Hoewel niet zonder kritieke accenten) thuisland. Het nummer is niet de belangrijkste essentiële thread, Het heeft een uitdiaste structuur, NP. Een dergelijke foto vergezelt de herinnering aan de geur van Lilac:

En polijsten zonder hoe het in mei rook
In Aleje en in de Saksische tuin,
In manden op de hoek en op de tram,
Toen de Warschau -mensen terugkeerden van Bielany!
De chauffeur voordat hij zijn taxi had,
Slosers die een picknick voortzetten.

Poolse bloemen zijn een voortzetting van de grootste tradities van Poolse poëzie, De gedichten van de heer Tadeusz en Słowacki, Ze zijn als een samenvatting van de interbellumperiode – Kazimierz Wyka noemde ze een boeket uit het hele tijdperk.