Achternaam: Brodski
Naam/namen: Josif
Ook bekend als: Iosif Brodski
Geboren: 24 maj 1940 (Leningrad, Rusland)
Stierf: 28 styczeń 1996 (New York, VS)
Categorie: Literatuur.
Brodski Josif – ur. 24.V.1940 in Leningrad, dichter, Drama en Russische essayist, Schrijven in het Russisch en Engels. Van 1972 Woont in de VS, waar zijn boeken verschijnen. Opgegroeid in Leningrad in de voormalige USSR, Het was hem verboden gedichten te publiceren, die alleen in het zo -gevallen kon verschijnen. Saizandach. Autodidact (hebben 15 Hij stond jarenlang op tijdens een van de lessen, Hij ging weg en keerde nooit terug naar school), Hij werkte als werknemer in een fabriek, Toen nam hij verschillende beroepen. Skazany w głośnym swego czasu procesie za parasitisme
al 5 Jaren van dwangarbeid, Hij werd daarna vrijgelaten 1,5 Jaar van verblijf in het arbeidskamp als gevolg van de tussenkomst van westerse literaire omgevingen. Niet in staat om in zijn land te publiceren, emigreerde hij naar de VS. Voerde poëtische seminars uit op Amerikaanse universiteiten. Nobelprijswinnaar in 1987. Eerste publicaties in Polen (Hij was vertaler en liefhebber van Poolse poëzie) verscheen in de pers van de pers van 1963. W 1981 Literatuur ter wereld
drukowała przekład jego cyklu Woordsoort; met wie 1979 ukazał się Selectie van gedichten opracowany przez Wiktora Woroszylskiego, met wie 1988 zaś 82 Gedichten en gedichten w wyborze Stanisława Barańczaka i ze wstępem Cz. Miłosz, Vier essays (1987) en Het zingen van de slinger (1989).
Brodski's poëzie is persoonlijke en filosofische teksten, Verwijzend naar de klassieke vormen en de historische en culturele prestaties van het oude Griekenland, Perzië, Kin, Rome en tradities en vertalingen afgeleid van het Oude Testament, Evangelie en de prestaties van christelijke gedachten, Byzantijns en orthodox. Volgens veel critici begint hij daar, gdzie kończyli jego wielcy poprzednicy w poetyckim ambacht
– Russische Akmeisten: Achmatowa Anna, Osip Mandel, Marina Tsietajewa in de jaren 30., Toen hun werk abrupt werd onderbroken tijdens stalinistische angst. Hij is ook dicht bij Engelse metafysische dichters en dergelijke dichters van de 20e eeuw. jak Eliot Thomas, W.H. Auden czy Czesław Miłosz. W przedmowie do 82 Gedichten en gedichten ten ostatni pisze wprost:
Ik ben bereid Brodski een metafysische dichter te noemen in de zin, die dit bijvoeglijk naamwoord wordt gebruikt voor Engelse gedichten van de zeventiende eeuw. Ze stonden tegen de wetenschappelijke staatsgreep, Naar zijn filosofie, die alles in vraag stellen, Zoals John Donne schreef, Voorafgaand aan deze Descartes. Antwoorden op de vraag over de volgorde van het universum, voor een menselijke ziel, Ze hielden niet op om duidelijk te zijn over de betekenis van leven en dood, Ze moesten worden gezocht in de nieuw gecreëerde chaos.
De analyse van Brodski's poëtische werk in deze tekst toont deze dichter als een vertegenwoordiger van de neoklassieke trend in de 20e eeuw., continuator van de traditie van rijmde en stressvolle creativiteit, anti -condardiaal, niet verzegelen in het kenmerk van deze tijd in de subjectiviteit van die tijd, het blootstellen van het eigen zelf van de kunstenaar, integendeel – Fundamentele geesteswetenschappen die openstaan voor de wereld, Vraagsteller en twijfelachtig, maar gefascineerd door menselijke culturele prestaties. Dichter schuwt van letterlijk ad hoc en politieke relevantie, Op zoek naar culturele producten in de wereld om hem heen (NP. Een uitstekende en erudiete essay -schets over reizen naar Constantinopel), Tekenen van uw eigen beschavingsidentiteit, evenals puur esthetisch. Voorbeelden van deze houding zijn gedichten zoals: Gesprek met de hemel (1970), Vlinder (1972) i Mucha (latijn 80.), De evolutie van deze poëzie laten zien en tegelijkertijd de duurzaamheid van de hoofdtraden en verbeelding van deze dichter.